वाटते

वाटते 

नागमोडी वाट
कौलारू ती घरे
ओढ वाटते

नदीकाठी मंदीर
आणि गावजत्रा
रोड वाटते

रानातला वारा
पावसाची सर
गोड वाटते

गावकरी मुद्रा
आता ती ओळख
गाढ वाटते

आठवण झोके
प्रेमातील धोके
मोद वाटते

जुनीच ती खाट
अथांग अभाय
शोध वाटते

मतलबी जन
धावे सारे जग
खेद वाटते

• रघुनाथ सोनटक्के

  मो. ८८०५७९१९०५

३ नोव्हेंबर २०१९ च्या दै तरुण भारत, आसमंत पुरवणीत प्रकाशित
१२ जानेवारी २०२० च्या दै विदर्भ मतदार मधे प्रकाशित

 

सीतादई

सीतादई

बहरलं हिर्व रान

आली पर्‍हाटी फुलून

दह्यावानी पांड्डापट

निंगे कापुस ऊलून

टोचे बोटाले कच्कन

त्याची धारदार नखं

बाई खंदाळी येचता 

गेले दुखून वं बखं

तपे सुर्य अभायात

झाल्या बोंडाच्या चांदन्या 

संध्याकाई ईन बंडी

भरले गठोळे बांधन्या 

वाजे कसांड्या पांदीनं

आला घ्याले घरधनी

भरल्या खंदाळ्या पाऊन

जीव गेला हरकुनी

हात लावा वं सयाव्हा 

घेते पान्याचं भरनं

बरबटी शेंगा-भेंडं

जमा केले त्यात वरनं

चार गाठोळे बसले

ऐकमेकाले खेटून

गादी कर्‍याले जरासा

औंदा ठेवतो राखून

किस्न निजे पायन्यात 

ऊतू गेलं लाह्या-दही

देवा! पिकू दे असंच 

आता झाली सीतादई

• रघुनाथ सोनटक्के

२४ नोव्हेंबर २०१९ च्या दै मातृभूमी (अकोला) आणि विदर्भ मतदार (अमरावती) मधे प्रकाशित
३ डिसेंबर २०१९ च्या सायबर क्राईम मध्ये प्रकाशित.
७ जाने. २०२० च्या साप्ताहिक कृषकोन्नती मधे प्रकाशित.

माणुसपण

माणूसपण

भुकेल्या, तहानलेल्याला
अन्नपाणी देणार्‍या गाडगेबाबात
मला माणूसपण दिसलं

देश, ग्राम, शेतकर्‍यासाठी
गाणार्‍या तुकडोजीच्या,
खंजेरी बोलात
मला माणूसपण दिसलं

दलितांसाठी जगणार्‍या
रात्रदिन झटणार्‍या,
स्व जागवणार्‍या,
बाबांच्या लेखणीत
मला माणूसपण दिसलं

स्वातंत्र्यासाठी लढणार्‍या
अहिंसेच्या 'हे राम' मधे
मला माणूसपण दिसलं

अज्ञानाच्या अंधारात
क्रांतीची ज्योत पेटवणार्‍या
सावित्री-ज्योतिबात
मला माणूसपण दिसलं
• रघुनाथ सोनटक्के

प्रकाशित

गुर्जी

 
• गुर्जी •
 

पांड्डे कप्ळे घालत
साधे आम्चे गुर्जी
शिकोयाले फक्त खळू
होती तुट्की खुर्ची

भिंतीवर काया फळा
हातात फांदीची छळी
घाबरत जावो सग्ळे
पन वाटत जाये गोळी

शिकोयाले व्हते कळक
आतून लोण्याचा गोया
काळून आणत घरातून
राये परतेकावर डोया

मातीच्या गोयाले देला
संस्कारासंगं आकार
झ्याक शिकोलं गणित
वेलांटी, मात्रा, ऊकार

शिक्षणाचं पेरून बी
लावलं आमाले अत्तर
विचारलं कोन्ताई प्रश्न
तं हजर व्हतं उत्तर

पाजलं वागीनीचं दुद
उघळला तिसरा डोया
आठोनीत हायेत गुर्जी
जसा अत्तराचा फाया
• रघुनाथ सोनटक्के
(प्रकाशित)

१५ सप्टेंबर २०१९ तरुण भारत (नागपूर) आसमंतमधे प्रकाशित
८ सप्टेंबर २०१९ विदर्भ मतदारमधे प्रकाशित

   

नाही विसरलो

• नाही विसरलो •

डोळ्यांनी अश्रू गाळणं सोडलं
बंद पापणीआड दु:ख आहे दडलं
अजून तुला नाही मी विसरलो

नसेल घेलते ओठी तुझे नाव
मनी वसलेले फक्त तुझे गाव
हृदयावर नाव तुझं आहे गोंदलं
अजून तुला नाही मी विसरलो

नसेल आणत जरी मोगर्‍याची फुलं
आठवतात तुझ्या कानातले ते डुलं
शांततेनं हृदयात वादळ आहे जपलं
अजून तुला नाही मी विसरलो

रात्रीला आठवतो बघून आकाशी
तुटतांना तारा तुला मागतो मनाशी
देवाला फक्त तेवढंच आहे मागलं
अजून तुला नाही मी विसरलो

• रघुनाथ सोनटक्के

दि. २९ ऑगस्ट २०१९ च्या दै. मराठवाडा संचारमधे प्रकाशित
३ सप्टेंबर २०१९ दै. स्वाभिमानी छावामधे प्रकाशित 

तेव्हा

तेव्हा

जेव्हा सागराची लाट
किनार्‍याकडे धावणार नाही
फुललेल्या वसंतातही
कोकिळ गाणार नाही

मोराचे अश्रू
लांडोर पिणार नाही
सुर्याभोवती पृथ्वी
अन् पृथ्वीभोंवती
चंद्र फिरणार नाही

आकाशात इंद्रधनू
सप्तरंग भरणार नाही
धरेवर सकाळी
सुर्य उगवणार नाही

आकाशात शुक्र
अन् ध्रुव दिसणार नाही
तेव्हाच
तुझ्यावर प्रेम करणार नाही.

• रघुनाथ सोनटक्के
  कट्यार (अकोला)

दै. देशोन्नतीमधे प्रकाशित

तुला सोडून जाता जाता

  • जाता-जाता •

हसावी तू सदा
हिच माझी कामना
यावी प्रेमाने त्याच्या
शोभा तुझ्या जीवना

रहावी सुखी दिन-रात
हिच कामना आता
चाललो वळून न पाहता
तुला सोडून जाता जाता

खुलावे चैतन्य पानोपानी
हसत राहावं गुलाबासारखं
बहरावं तुझं जीवन
हिरव्या-हिरव्या झाडासारखं

पाहून डोळे मिटावे आता
तुला सोडून जाता जाता

जपलं तुला फुलासारखं
जवळ केलं काट्याला
यावी तुला सुखाची संगत
दु:ख माझ्या वाट्याला

पेटावे लाखो दीप
उजळाव्या कोटी वाता
वातीने पेटावी माझी चिता
तुला सोडून जाता जाता

• रघुनाथ सोनटक्के
  कट्यार (अकोला)

दै. देशोन्नती, अकोला, ९ एप्रिल २००२