Tuesday, 7 May 2019

मी निघालो

« मी निघालो »

शेळीचे ते आयुष्य जगने ना जमले
गळ्याच्या घंटा तोडून मी निघालो

गाळलेत जरी अश्रू सत्याच्या बळीचे
बंदीस्त त्या भिंती फोडून मी निघालो

उचलून माझा ज्यांनी आवाज ऐनवेळी
कृतज्ञ त्यांस पुनः स्मरून मी निघालो

लेखनीचे ज्यांनी केले पाळीव पिल्लू
विचारांनी त्यांना कोळून मी निघालो

कुत्सितपणाने दिले लाख क्लेश ज्यांनी
परिक्षणाचा भूंगा सोडून मी निघालो
• रघुन‍ाथ सोनटक्के

७ मे २०१९ च्या साप्ताहिक सायबर क्राईम (औरंगाबाद) मधे प्रकाशित
१३ मे २०१९ दै. तरुण भारत (नागपूर) मधे प्रकाशित माझी कविता.
४ ऑगस्ट २०१९ दै. आपला महाराष्ट्र मधे प्रकाशित
  
Raghunath Sontakke

Sunday, 21 April 2019

अवकाळी

कविता

• अवकाळी •
जवा पायजे तवा
आला नाय गड्या
आता मातरं गारा
बरसतो केवढ्या

पिक आलं होतं
कसंतरी रं हाती
अचानक येऊन
केली सारी माती

ओला होऊन सडेल
पडला सम्दा बहर
सवड न देता तू
केला एवढा कहर

झोडून काढलं असं
माल सारा नासला
शेंडबहर होता थोडा
तोही आता कसला?

गारपिटीने ह्या देला
दगा अवकाळी
नुकसानच लिवलं
हाय असं भाळी

• रघुनाथ सोनटक्के


(२१ एप्रिल २०१९ दै. तरुण-भारत, नागपूर)

Raghunath Sontakke
 

Monday, 25 March 2019

मामाची पोर

मामाची पोर
माझ्या मामाची शाली भलकसी लाजते
दिसलो कि मी तिले खुदूखुदू हसते

गेलो मी बाहेर कि टेप लावून नाचते
संध्याकाळी माझ्यादेखत शिंगार करून सजते

नसलं घरी कुणी तवा जवळ येऊन बसते
पिक्चरात जशी हिरोमांग हिरोईन असते

लग्नाची निगाली गोठ कि खुदूखुदू हसते
घडीघडी करत इशारे, जवा घरी कुणी नसते

दिवसातून दोन वेळा गोल साठी नेसते
हिडगावते अशी कि स्वत:ले हिरोईन समजते

अशा शालीसारखी कुठे मामाची पोर असते
मनात काय चालू आहे नेहमी मले पुसते

अशी मामाची पोर नखरे करत असते
आपून पाह्यलं साधंसुधे आपल्याच गळ्यात बांधून भेटते
• रघुनाथ सोनटक्के

प्रकाशित कविता

Sunday, 24 March 2019

आठवण

« आठवण »

मनाच्या खोलीत
हृदयाच्या कप्प्यात
प्रेमाच्या शाईत
कवितेच्या वहीत
एकतरी पान तुझं लिहिलं
खरंच तुझी आठवण येईल

ढग येतील भरून
वारा जाईल शिरून
पाऊस घेईल घेरून
अंग टाकेन भिजून
मन मात्र कोरडं होईल
खरंच तुझी आठवण येईल

• रघुनाथ सोनटक्के

२५ मार्च २०१९ च्या दै. बलशाली भारत (५ एप्रिल २०१९) आणि मराठवाडा संचार मधे प्रकाशित

Sunday, 17 March 2019

पळसाचं झाड

« पळसाचं झाड »

किती सोसतोय
विरहाच्या झळा
रानामधे एकटा
राहिलो मी तोळा

आशेचे अंकूर
प्रेम‍ाचा फुलोरा
वैरी तो माझा
हाताचा बिलोरा

सालाने चढलाय
माझ्या गावात बहर
भरू दे रंगाने
तुझं लखलखतं शहर

कोळून फुल‍ांना
काढून घे रंग
रंगेन तुझे वस्त्र
घट्ट माझ्या संग

वर्षातून एकदाच
आठवण तू काढ
वाट पाहते बघ
ते पळसाचं झाड
रघुनाथ सोनटक्के 

१६ मार्च २०१९ च्या दै. युवा छत्रपती, बलशाली भारत आणि मराठवाडा संचार मधे प्रकाशित 
२४ मार्च २०१९ च्या दै. तरुण भारत (नागपूर) मधे प्रकाशित  
१२ मे २०१९ दै. विदर्भ मतदारमधे प्रकाशित, ९ जून २०१९ दै. गाववाला मधे प्रकाशित
१३ जून २०१९ दै. गाववाला मधे प्रकाशित



Tuesday, 26 February 2019

आठवणीत रमतांना

« आठवणीत रमतांना »

तुझ्याकडे बघितल्यावर
तू हलकंच हसायचं
म्हणायचं काय मला
तुला सारं कळायचं

रांगोळी तुझी पाहतांना
मन रंग रंग व्हायचं
तिरप्या नजरेने तुझ्याकडे
चोरून मग बघायचं

मागे वळून पाहतांना
खुदकन तू हसायचं
तू मला मनात अन्
मी फुलागत जपायचं

मी तुला बघायचं 
अन् तू गोड हसायचं
तुझं नि माझं सदा
असंच चालत असायचं

गेलीस सोडून दूर
आता कसं जगायचं?
नकळत प्रेम डोळ्यातून
अश्रू होऊन गळायचं

लिहीलेलं नाव हृदयावर
सांग कसं खोडायचं?
बांधलेलं घर प्रेमाचं
का स्वत:च मोडायचं?

हृदयातून आता तुला
सांग कसं काढायचं?
आठवणीत रमतांना
तुला असंच जपायचं...

• रघुनाथ सोनटक्के
   तळेगाव दाभाडे, पुणे
   मो. ८८०५७९१९०५

२६ फेब्रुवारी २०१९ च्या दै बलशाली भारत मधे प्रकाशित
१६ जून २०१९ च्या दै. विदर्भ मतदार मधे प्रकाशित
Raghunath SontakkeRaghunath Sontakke


Wednesday, 20 February 2019

तू

तू

कवी मी, कविता तू
विषय तू, आशय तू

प्रेरणा तू, कल्पना तू
उपमेय ना, उपमाच तू

सागर मी, सरिता तू
आकाश मी, धरा तू

पियानो मी, तार तू
ताल मी, सुर तू

नयन मी, स्वप्न तू
जीवन मी, आशा तू

• रघुनाथ सोनटक्के

१९ फेब्रुवारी २०१९ च्या साप्ताहिक 'सायबर क्राईम'ला प्रकाशित 
१६ मार्च २०१९ च्या तरुण भारत (नागपूर) मधे प्रकाशित 
२७ डिसेंबर २०१८ च्या लोकमंथन मधे प्रकाशित